مرا رها کن...

مرا رها کن که تسلی بخش دوری...

مرا رها کن ای انجین شده با نفس...

مرا رها کن ای سبز بی انتها...

و بدان ای کاش نمی دیدم این جدایی را

که عشق سبزمان را با تنفر خاکستری دروغ در هم نوردید.

خدانگهدار تا همیشه .

اما نه برای تو .

تمانای زندگی برای تو

 دیگر موج نمی زند در من

خدانگهدار برای رعنایی که من بزرگش کردم

ودیگر هیچ... 

خدانگهدار....

  
نویسنده : ققنوس ; ساعت ٦:۱٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٧ بهمن ۱۳۸٦
تگ ها :