تعطيل برای هميشه...!

امروز هم روز  میلاد است.

اگر فکر کنی شاید بدانی میلاد که...

گذشته را به خاطر آور...

غربت مرا...

امروز آخرین روز ماه من است.

 ماهی که در دوسال شاهد دو اتفاق تلخ شیرین بود.

عادت کردم .

به ویژگی این ماه عادت کردم.

پدر میلاد تولدت مبارک.

ساقیا آمدن عید مبارک بادت...

آری امروز میلاد حضور پدر است.

میلادی که سال گذشته برای او دور از مادر بود.

و آن واژه ای شیرین که تو با مادر می گفتی .

زیبا بود .

حتی فکر به خاطرات شیرین زیباست.

و همین، آنها را در ذهنم همیشگی کرده.

آری راست گفتی زندگی دفتری از خاطرهاست.

و من هم همسفر سختی ها

وتو...

پس عدالت خدا چه شد؟

می دانی به چه دلخوشم...؟

به بهشت یا جهنمی که در انتظار من است.

آخر شنیدم در آن دنیا با هر کس که دوستش داشته باشی  می توانی زندگی کنی.

ماه من تمام شد .

مانند زندگی شیرین من با  تمامی آن خاطرات.

و کوله بارم را بسته ام.

این چنین غریبانه.

بدرود هم نمیگوییم چون  تو خودت هم روزی می آیی.

و من باز هم منتظرم

صبا بلطف بگو آن غزال رعنا را          که سربکوه و بیابان تو داده ما را

شکرمفروش که عمرش در از باد چرا           تفقدی نکند طوطی شکر خارا

غرور حسنت اجازت مگر ندادی گل          که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را

.....                                                                                                               

       جز این قدر نتوان گفت در جمال تو عیب          که وضع مهر و وفا نیست روی زیبا را

 

آخرین کلام:

دیگر حضورکلامم عذابت نمی دهد.

دیگر نخواهم ماند.

اما آنجا زیر درختی که تازه جوانه زده منتظر می مانم.

جایی که فقط پاکی باشد.

و از دروغ ، پول ،آسایش و ریا خبری نباشد.

چیزی که باعث جدایی نباشد.

دوست دارم این ترانه را زمزمه کنم و بدرود بگوییم

قد و بالای تو .....

بدرود

..........................................................................................................................................

تعطیل برای همیشه...!

 

  
نویسنده : ققنوس ; ساعت ٢:۳۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸٦
تگ ها :